A.D.D MUMCUYU ANDI

24 Ocak 1993’de Uğur Mumcu’nun katledilmesinin üstünden yirmi üç yıl geçti.

O günlerden günümüze  Türkiye özgürleşip, aydınlanacağına inadına karanlığa, teröre saplandı. ‘’Terörün dini, dili, ırkı, inancı olmaz… Terör nerden gelirse gelsin bir insanlık suçudur.’’ diyen Uğur Mumcu bu günleri görmüş ve dillendirmişti.

1991 de  Uğur Mumcu; ‘’Türkiye, Ortadoğu kargaşasına bu günde ABD istekleri doğrultusunda karışmıştır. İlerisi için manevra alanını şimdiden daraltmıştır. Geleceğin siyaseti bugünkü geçici dengelere göre saptanırsa, Türkiye yarın, öbür gün çok acı sürprizlerle karşılaşabilir.’’  demişti. O bu gün yaşanan acı günleri, 25 yıl önce görmüştü.

Katledilen aydınların ortak özelliği Atatürkçü, demokrat ve ilerici olmalarıydı. Bu katliamların, toplumu sindirme, toplum içindeki aydınlık ve Atatürkçü fikirleri yok etmeye yönelik olduğu açıktır. Onlar tehditlere rağmen korkusuzca, inandıkları yolda, doğru bildiklerini hep söylediler.

1930’da  Türkiye Cumhuriyeti ve Laikliğe karşı olanlar Kubilay’ı katlettiler. Aynı zihniyettekiler daha sonra da; Doğan Öz, Bedrettin Cömert, Abdi İpekçi, Cavit Orhan Tütengil gibi aydınları yok ettiler.

1990’lar ve  sonrasında da karanlık güçler boş durmadı. 1990’da Muammer Aksoy, Çetin Emeç, Turan Dursun, Bahriye Üçok. 1993’de Uğur Mumcu, Eşref Bitlis. 1995’de Ali Günday. 1999’da Ahmet Taner Kışlalı, 2001 Gaffar Okkan ve 2002’de Necip Hablemitoğlu katledildiler.

Kaybettiğimiz aydınlarımızın her biri başlı başına; Atatürkçülük, demokratlık, laiklik, özgürlük ve dürüstlük anıtlarıdır. Onlar esen rüzgara göre savrulmadılar, yalpalanmadan doğru bildikleri yolda yürüdüler. Onların değeri gün geçtikçe artacak, unutulmayacaktır. Eserleri, fikir ve düşünceleri yolumuzu aydınlatmaya devam edecek. Bizler de, unutmayıp unutturmayacağız.

Uğur Mumcu ve diğer tüm devrim şehitlerimizin anıları önünde saygıyla eğiliyoruz.